چرا میسوزد این پاییز؟
چرا غم میکند در سینهاش منزل
و چرا مرگ تدریجیست
این فصل تا ابد غمگین
گناهش چیست؟
زرد است و رخ عالم به زردی میکشد با خود
غمش از چیست؟
و سکوت...
وقتی که لبخند میزنی
فوارههای امید در دلم شعله میکشد.
انگار خورشید را در چشمان تو کاشتهاند.
فقط در چشمان تو
و من دوباره گم میشوم
در این همه خوشبختی.
